Te cuento. Ik zat vandaag in de bus. Wat in principe niet zo bijzonder is. Het was alleen zo dat er een vrouw binnenkwam die echt. heel. erg. huge. was. En dan heb ik het niet over gezellig dik of mollig. Daar is namelijk niets mis mee. Hell, een beetje vlees op de botten van een chickie staat een stuk beter dan mokkels die zo tiny zijn dat ze wat weg hebben van 12-jarige Vietnamese jongetjes.

Neen. Zij was echt van het formaat mammoettanker. Nee, ze overstéég het formaat mammoettanker. En wanneer iemand zo wanstaltig gigantisch is dat je er zelfs ándere mee lastig valt, dan word ik een beetje… annoyed?

Nu vraag jij je misschien af wat er nu zo vervelend aan haar was. Nou. Ze ging naast me zitten. Ja? En nam letterlijk anderhalve stoel in beslag. Hm-hm. En het vet van haar kont/been (met dat gewicht zie je niet echt wat waar hoort) vormde zich letterlijk óm mijn been heen. I kid you not. Het was so wrong. So terribly wrong. En het was wárm. En zácht. Ik stierf een beetje van binnen. Met elke bocht en bult in de weg ging alles van ‘don’t stop, wiggle wiggle‘. Misschien dat ik er ooit overheen kom met extreme elektro-shock therapie. Zo niet, dan ben ik voor eeuwig getraumatiseerd.

hieeeeh! Ik heb dan eindelijk, na ongeveer een jaar wanna-wanna fimo besteld! w00t. Nu kan ik weer een aantal maanden helemaal obsessed zijn met iets voordat ik het weer zat ben en iets nieuws moet gaan doen. Fantabulous!

Goedemorgen. Ja. Je leest het goed. Ik (Karen dus) ben op een vrije dag (waarin ik dus niets hoef) al om half 10 opgestaan. Sickening! I know! Dit is niet de persoon waar iedereen zo belachelijk veel van houdt! Maar ter  verdediging moest ik vandaag even het museum bellen omdat ik wellicht moest werken tijdens een borrel, wat niet het geval is dus.

Hah. Dus nu duurt mijn dag langer dan normaal. Wat doe je dan? Schoonmaken, koffie drinken en mensen irriteren met onzinnige blogs. Dit keer helemaal in het thema film. Zoals zo vaak heb ik dit weekend gechillt met movizzles. En zoals velen weten leef ik gedeeltelijk door en voor le cinema.

Wat heb je gekeken dan, Karen?

La mala educación: In principe een leuke film, je moet wel je hoofd erbij houden en af en toe ook je hoofd afwenden tijdens iets té expliciete homo-erotische scenes. Wiljo kon de film in ieder geval niet uitzitten. Hah. Ik ben niet met uitstek fan van de films van Almodóvar zoals zo velen ‘bij de opleiding’ wel zijn, maar deze film vond eigenlijk wel ‘goed’.  Ik vraag me alleen af waarom Gael García Bernal zovaak gay-scenes in films speelt (la mala educación, y tu mama también).  Of jah, vaak? Bovengemiddeld. It’s suspicious… myes…

Disturbia: Tijdje geleden in de bios. En om eerlijk te zijn ben ik geen bios-ganger. Te duur en overrated. Ik chill liever met een filmpje op de bank, dan in een oncomfortabele stoel in een zaal samen met duuzenden anderen waarbij je constant je bek moet houden en niet op ‘pauze’ kan drukken als je naar le toilet moet. Hm-hm. Maar nu gehuurd dus. Chillage. De film was echt stukker spannender dan ik gedacht had. En Shia LaBeouf. Hoe cutesy is hij?! I know! Maar goed, hoewel er wel een aantal scenes in zitten die nogal hollywood-ish fout zijn is het al met al een goed gelukte thriller.

Planet Terror: Ik had wel redelijk hoge verwachtingen van deze film aangezien ik zoiezo al houd van de films van Robert Rodriguez. En ik ben niet teleurgesteld. Deze film is toen samen met Deathproof uitgebracht als Grindhouse. Deathproof was trouwens ook erg vet. De film was had lekker veel geweld, sex en gore maar dan allemaal redelijk getemd en dat was juist een goede combo. De enige twee mintpunten aan de film waren 1: dat er een klein rolletje bij zat voor ‘Fergie Ferg’. What were they thinking?! Dat mens is niet alleen een gedrocht, but not a very nice one at that. 2: Dat er een klein rolletje bij zat voor Quentin Tarantino. En die gast couldn’t act to save his freaking life! Maar afgezien van dat is dit zeker een aanrader. Als je houd van b-films uit de jaren 70 en 80 zit je met deze tribute helemaal goed.

Spirited away: Yay! Deze niet gehuurd, maar op dvd aangeschafd. Ik heb deze film samen met Howl’s moving castle geleend van een ‘persoon’ (laten we haar maar zo noemen). En Spirited away = l0ve! Echt een anime-juweeltje. It’s teh c00test!

And that’s all. Interesting? Not very! Yet again.
Wegwezen nu.

Ja. Ik heb het ondertussen uitgespoeld en laten drogen.
Gelukkig is het niet oranje geworden en hoewel ik het eerst nog even moet beoordelen in zonlicht is het geen denderend succes.
Mwauh…

Het heeft haast niet gepakt. And it’s not so much red as it is… brown-ish-like..
Praise to tha Jeebus dat het semi-permanent is.

Ik heb in this very moment Manic Panic’s Flaming red in mijn haar zitten. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar…. het ziet er eigenlijk nogal oranje uit..

woospy daisy

I’ll get back to ya…

Talking about buffeling like a motherfucker.
Hoewel ik nu redelijk bum met mijn blankie (een van de velen) en koffie achter de pc zit, heb sinds maandag echt gewerkt like the egyptians. Ik heb as we speak spierpijn in mijn voeten. In mijn voeten! Hoe flik je dat?! Geen idee!

En zwaar, it was. ‘We’ hebben een recordaantal bezoekers gehad deze maand. In februari nog wel. Officeel de baggerste maand in het jaar. En met een recordaantal bezoekers komt ook het recordaantal asociale, chagrijnige mensen. It’s nice.

Oh well. Er moet brood op de plank komen. Waarin ‘brood’ staat voor ‘geld’ en ‘op de plank’ voor ‘voor mijn reis’. That’s right. I w4ntz a mon3h . Money money money money… MOH-NEH! Al helemaal nu er twee maanden achtereen collegeld is afgeschreven. Nasty pplz.

Vandaar dat ik vandaag heb uitgeslapen like there’s no tomorrow.
En als je denkt dat jij goed bent in slapen… Bitch, you’ve got another thing coming.

En dan gaan we hier maar weer verder. In de trend van maandagochtendSLASHmiddag-vervelingen vertel ik hier de rest. Waarom? Omdat 2 posts > 1 post? Geen idee.

Afgelopen zaterdag zijn we (Milliehoo, Rob, Johan et moi) naar Deventer geweest. Naar Rutger. Naar Deventer. He. Deventer. Daar een beetje gezellig zitten doen. En een beetje slapen. Al ging dat wat lastig met een Johan die bovenop je gaat zitten en op je luchtbed lopen en dergelijke. ‘T was nice.

De volgende dag brakkig-achtig-ish naar huis gereden. En de rest van de dag alles in slowmotion gedaan. Slowmotion noar Dinxper’. Slowmotion douchen. Slowmotion Chinees eten. You get the picture.

We zijn toen heel slowmotion maar om 8 uur (het leek wel twee uur ‘s nachts, man!) een movizzle gaan kijken. Jaha. AVP2: Requiem! Al was het eigenlijk meer Alien vs. Predalian-hybrid-thingie: Requiem. Yeah! w00t.

Mijn mening? Wil je hem horen (natuurlijk wil jij hem horen aangezien mijn movizzlekennis jouw movizzlekennis pwnt)? Hij was voor de helft supah. En voor de helft bagger.  Mensen kinders. Die acteurs. Ik heb ze zelden  zo slecht meegemaakt. Geen enkele (geen énkele) acteur steeg uit boven het niveau van de Saw films. En dat zegt héél veel. Ik snap überhuapt die hele rol van mensen in de film niet. Als de mensen waren weggelaten was het zóóó veel vetter geweest. Dood gingen ze toch wel. Nog meer kutt’n? Jawel! Het einde. We storten lekker neer in een helicopterchoppercopter en we breken níets. Afgezien van het feit dat de helicopter never-nooit die ontploffing had kunnen ontsnappen (zag je hoe snel het ging?) kom je er nooit heelhuids vanaf. Geen botbreuken, geen schrammen, geen inwendige bloedingen. Niets. Zelfs niet dat kindje. Stierenpoep als je het mij vraagt.

Nog meer? Jawel! En weer slaat het terug op de mensen. Namelijk de dialogen en one-liners in de film zijn om te jánken! Om te janken, zeg ik je! Hoe hebben ze het bedacht? Hoe?! Waar halen ze het vandaan?

Maar de film zal ik niet als slecht bestempelen. Waarom niet? Omdat de rest van de films (alien-predator-predalien actie) wél vet is. En nu heb ik een beetje rondgesurfd op internetfora over de film en mensen-mensen-mensen (mannemanneman) toch. Zo’n beetje 90 % van de mensen vind het een ‘bagger’ film. De ‘slechtste film van 2007′ etc. Dat vind ik wel heel erg ver gaan. Maar goed. Als de helft zegt een film superkut te vinden dan durft de andere helft al niet meer te zeggen wat ze echt vinden in de angst ge-internet-bashed te worden. Wo’-evah.

Maar wat ik dan niet snap is dat ze zo tekeergaan op die ‘donkere scenes’.  En dan ondertussen óók nog zeiken dat de ‘originele’ Alien en Predator films verkracht worden. Tegenstrijdig? Nogal! De eerste Alien film is ook zo donker als een mofo. Maar goed. Tegen die puristen/fanboys kun je toch niets doen. Zeiken dat je ‘franchise’ verneukt wordt. Biatch.

Wat zeik je nou? Aliens die vechten met Predators. Wat kun je verwachten? Toch zeker geen hoogstaande artsy-fartsy film? Nee. Actie. Dat kan je verwachten. En dat is wat je krijgt.

En nog meer gezeik over de ‘Predalien’. Waarom? Beats me. Hij (hij? zij? het?) is teh übersexx0rz. Ik snap niet dat je kan zeggen dat hij er niet uitziet als een evil motherfucker. Blegh. Ik kan wel doorgaan, maar zin heeft het toch niet. Ik vind het een leuke film. Done.

Jij niet? Moet je zelf weten. Maar alsjeblieft creëer je eigen mening, en ga niet lopen zeiken op deze film, omdat iedereen dat ook doet. Ik kan niet wachten op AVP3. That’s right. We gaan de goede kant op.    

Peoplez. How havez y’all ben? Te cuento.  De workshop was (how do I say this delicateley..) een flop? Ja. Pretty much so. Ik heb me prima vermaakt. Maarten heeft zich prima vermaakt. De children? Mwuah.  Maar het was gezellig en daar gaat het om (toch…? ja toch?!). En dat was mijn laatste dag op UniC! Bye bye, chickababies!

Donderdag begon mijn eerste dag bij het Amadeus Lyceum. Hah. En hoe. Ik vergat mijn mobiel, dus kon ik Loubna (stage-buddy) niet bereiken. En aangezien we afgesproken hadden zou dat wel eens handig kunnen zijn. Dus ik sta bij de kiosk (streekbus-wise) te wachten op Loub. Een minuut of vijf… tien… kwartier. Crap. Nou ja. Dan maar alvast gaan. Jammer dan. Maar welke bus? Wéét ik veel! Ik had gehoopt dat Loub dat wel uitgezocht had. Na een half uur gekut, dan toch de juiste bus. Lijn 28. Ok. "Dag meneer de buschauffeur, ik moet naar het Amadeus Lyceum." Dat kende hij wel. Hij zou wel zeggen wanneer ik uit moest stappen. Grapjas. Na een minuut of 20 met de bus zegt den ker’l: "Hier is het!". Dat gebouw daar? "Ja, dat zwarte gebouw daar". Niet dus. De bus is weg en ik sta als een mongooltje bij het Leidsche Rijn College. Hah. Leuk. Dus daar sta je dan. In het bushokje. Te wachten. In de middle of nowhere. In de mist  en in de kou (het was net Silent Hill, I kid you not). Na nog meer gekut kwam ik dan toch uiteindelijk uit bij de goede school.

En die school is in één woord: fugly. Er hangt totaal geen sfeer. Het gebouw is lelijk. De docenten zijn allemaal katsoud. Katsoud en ook fugly. Maar goed. Ik ben een buffel. Het zal mij ook dit keer wel lukken.

Loubna (die ook bij de Kiosk had gewacht, alleen dan aan de ándere kant!) en ik werden meegevraagd om te begeleiden tijdens een excursie naar het Catharijneconvent. Ja, dat leek ons wel oke. Foute keuze. Het waren namelijk derde klas vmbo-leerlingen. En om nou te zeggen dat ze gezellig zijn? En om nou te zeggen dat ze beter luisteren dan lieve eersteklassers? En om nou te zeggen dat ik het pik wanneer een of andere 14 jarige snol mij een grote bek geeft? Neen, lieve kijkbuiskinderen.

Er zaten wel een paar schatjes tussen hoor, maar die kiddo’s worden niet hard genoeg aangepakt. De docenten daar doen (in mijn ogen) maar wat.  En mijn tolerantie jegens een grote bek krimpt met de seconde. Ik ben dan ook zwaar uit mijn slof (oeh, slofs) geschoten tegen zo’n kleine biatch. En heb haar ook meer dan duidelijk gemaakt dat ze dergelijke dingen misschien wel tegen andere docenten daar kan zeggen, maar dat ze dat bij mij niet meer hoeft te proberen. I are the roxx0rz.

Daarna had ik gelukkig nog wel tijd om even naar de stad (lijn 2 is trouwens heel mooi!) om lang das museum te gaan en om bij de Netjes véél te dure felgroene nagellak te halen die eigenlijk redelijk crap is. En om rode haarverf van Manic Panic te halen. Het zit er nog niet in, maar dat komt binnenkort. Het is wel semi-permanent. Interesting? Niet echt.

Mensen. Updizzle time! Not quite the same as  peanut butter jelly time (peanut butter jelly time! peanut butter jelly time!).

Ik heb mijn grammaticatoetsen gehaald. Yay! In één keer. Yay! Als één van de enige vier in de klas. Yay! Feeling better than you. Yay! En afgezien van dat ging mijn maya-presentatie eigenlijk wel erg goed. Veel positieve feedback (I know, dat woord is de duivel) gekregen. Het buffelen heeft geloond.

Donderdag ben ik met Jarige Jacqie naar Mr. Jacks geweest om te eten. Het eten was meer dan goddelijk. Meer dan goddelijk. Jammer genoeg werd de pret een beetje gedrukt door een überhollands stelletje die vonden dat het eten niet snel genoeg kwam (dat er net een groep van 160 man binnen was gekomen leek niet van belang) en dat het de schuld was van de serveerster die overduidelijk niet gelukkig was.

Vrijdizzle ben ik met Wiljo naar een feestje van Ellen geweest (uut Dinxper’). Niet dat ik haar vaker dan twee keer gezien heb, laat staan een woord mee gewisselt heb, maar goed. Eppo, Jaap, Rob en Nick gingen ook en Thom (grote Thom uut Dinxper’) was er ook. Het was uiteindelijk best wel gezellig. Hoewel dat compleet aan onszelf lag en totaal niet aan het feest (met alle respect was het een beetje… lamo).
Jammer genoeg was er ook een of ander vaag wijf van 32 die het normaal vond om totaal bezopen met haar kind van 11 lekker naar Arnhem te rijden. Maar -zo werd mij verteld-  deed ze altijd. Dus dat maakte het minder erg? Tsja. Wederom met alle respect: die mensen uut Dinxper’ sporen allemaal (en met allemaal bedoel ik de meesten) voor geen meter.

Daarna zijn we naar de Turk geweest voor pizzizle. Nick, Wiljo en ik dan. Daar nog een aantal mensen tegen gekomen en nog gechillt. En met ‘gechillt’ bedoel ik ‘bijna in slaap gevallen’.

En dan morgen. Hah. Je lacht je dood. Ga ik samen met Maarten (ex-collega van de UniC) een workshop Nedersaksisch geven. Ha. Zie je het al voor je? Yours truly, die plat praat. En dat om mijn ‘vrije’ dag.

Daarna ga ik even naar het museum om te kijken of ik wat kan werken (aangezien ik al eeuwen niet meer werk en geld meer dan welkom is). En Dario werkt ook, dus ga ik meteen een tasken doen. Daarna ga ik even naar de Netjes om haarverf te kopen. Ik móet iets anders doen met mijn haar. Ik heb nog nooit in mijn leven zo lang niets aan mijn haar gedaan. En nu geef ik toe dat een hanekam en een kaal hoofd nu niet meteen supah-ideeën zijn, maar een kleurtje moet kunnen. Right? Ik zit nog heel erg te twijfelen. Rood of paars? Hoe meer anderen neigen naar rood, hoe meer ik neig naar paars. I’m confused. Maar aangezien ik nogal impulsief keuzes maak, zie ik morgen bij de kassa wel wat het wordt.

Jah…

Chau, putas.

I iz tah back! Ik heb deze week gebuffeld like the egyptians. Zoals ik al zei heb ik keine krokantie. Keuhn sans le krokantie. En hoewel ik sinds dinsdag vrij was, ben ik elke dag op school geweest om samen met Irene aan onze presentatie van dinsdag te werken. In principe is die nu af. We hoeften het gelukkig níet te doen over economie in de prekoloniale tijd (het vak is: kennis van land en volk; latijns-amerika), maar mogen we het over de prekoloniale maya-beschaving doen. Dat is inderdaad een erg vet onderwerp. Hence the buffeling.

Woensdag echter ben ik dan eindelijk in Irene’s nieuwe kamer wezen chillen. En chillen it was. Daar hebben we samen gekookt en gegeten. En een reggeaton-youtube-sessie gehouden (it was so necessary!). Ook waren we flink bevoorraad in de wijn-afdeling. In principe ging dat nog wel goed, afgezien van het feit dat we ons op een gegeven moment gingen storten op de half opgegeten brownie-taart van Irene. Heel armoedig.

Het was de bedoeling dat we naar de film gingen (mio fratello è figlio unico) en dat hebben we ook gedaan hoor. We hebben alleen eerst nog wááázig als een mofo door de stad gedwaald voordat we bij ‘t Hoogt waren. En om eerlijk te zijn: ik heb geen fláuw idee waar die film nu over ging. Al sla je me dood. Misschien lag het aan de wijn die we de bios ingesmokkeld hadden, misschien niet. Misschien lag het aan het feit dat we al strontbezopen waren toen we naar binnen gingen, misschien ook niet. I guess we’ll never know.

Het was in ieder geval een erg chille avond in een erg gestresste week. De volgende ochtend weer fris en wel op school verschijnen is dan ook niet het makkelijkst. Maar met genoeg sessemelletjes en met dé broodjes hebben we het gered.

Gisteren ben ik met Gé naar Arnheim geweest om te winkelen. En hoewel ik geen enkel kledingstuk heb kunnen vinden die mijn interesse wekte ben ik wel naar huis gegaan met té veel dvd’s en boeken (waaronde de Popol Vuh!). Waar ik ontzettend blij mee ben. Arm, maar blij. En ‘s nachts hield mama een verjaardags-feestje. Het is maar dat je het weet.

Daarnaast ben ik blij om mede te delen dat mijn plannen voor volgend jaar (seeing the world) vorm beginnen te nemen. Ik ben alvast een beetje aan het checken naar coole plekken, en hoewel ik nog ruim de tijd heb, heb ik nu al meer dan genoeg om mijn tijd mee te vullen. That’s it for now.

Cha cha, biatches.